Het lijkt wel een soort nieuwe ziekte. Iedereen heeft werkelijk overal een mening over. En het liefst ook onmiddellijk.
En het ergste vind ik nog dat ik mezelf er ook regelmatig op betrap. En dat irriteert me, als ik heel eerlijk ben, enorm.
Ik heb een mening over iets, terwijl ik het dossier niet heb gelezen, geen of weinig onderzoek heb gedaan en de feiten niet ken. Maar toch vind ik er iets van. Echt stom.
Maar kijk eens naar televisie. Mensen schuiven aan en hebben over soms heel complexe onderwerpen een mening: politiek, economie, oorlog, sport en ondernemerschap. Vaak zonder alle feiten te kennen of zich echt in de materie te hebben verdiept.
Stel ze één simpele vraag:
‘Heb je het dossier gelezen?’
Dan is het antwoord vaak: nee.
Ook op LinkedIn zie ik het dagelijks. Iemand schrijft iets en binnen een paar minuten staat de eerste toetsenbordridder klaar om uit te leggen hoe het echt zit. Zonder de context te kennen. Maar wel met een waardeoordeel.
De beste stuurlui staan zoals altijd weer aan de wal.
Misschien moeten we het maar een naam geven:
Het syndroom van overal iets van vinden. 😂
Maar waar komt die behoefte vandaan?
Misschien komt het door social media. Iedereen heeft tegenwoordig een podium en kan direct reageren. Daardoor lijkt het soms alsof we ook overal iets van moeten vinden.
Maar er is nog iets: een mening hebben over iets, betekent niet dat je er ook voldoende verstand van hebt.
Je kunt ergens heel stellig over zijn, maar zonder dossierkennis, feitenonderzoek of begrip van de context blijft het niet meer dan een mening.
Terwijl ‘Ik weet het niet’ een prima antwoord is.
‘Daar heb ik me onvoldoende in verdiept.’
Trouwens ook.
Maar ik denk dat we allemaal iets minder snel moeten oordelen en iets vaker eerst ons huiswerk moeten doen. Ik ook, want:
Niet alles waar je een mening over hebt, verdient ook een mening van je.
